Selecteer een pagina

Onze reis…

Even bijkomen van de eerste indrukken op een heerlijk terrasje in Beiroet. Nu al een beetje overweldigd door deze fantastische, drukke, boeiende en vooral complexe stad. De eerste dag zit er namelijk al weer op.  Geland in Beiroet moesten we na een heel kort nachtje al snel op pad voor onze eerste afspraak met Rashid El Mansi, de programma coördinator van Popular Aid for Relief and Development (PARD). Op zoek naar onze eerste taxi, maakten we al direct kennis met de enorme complexiteit van deze stad.

Ons hotel is in Hamra Street, een van de chiquere winkelstraten in een van de betere wijken in Beiroet. Onze afspraak was in een wijk waar iets meer dan 10 jaar geleden het oorlogsgeweld nog aan de orde van de dag was en waar de spanningen af en toe nog steeds voelbaar zijn. Lopend vanuit ons hotel op zoek naar een taxi werden we geholpen door een hele aardige, Engels sprekende oudere man die ons verzoek wel wilde vertalen aan een taxichaffeur. Hij keek echter wel wat bezorgd en liet ons niet gaan zonder de waarschuwing… “Please be careful!” Eerlijk gezegd… was toch best een wat ongemakkelijke taxirit en Josette knoopte voor de zekerheid haar shawl over haar hoofd.

Onze gastheer Rashid lachte een beetje zuur toen we hem vertelde van deze waarschuwing. “Dit schetst meteen het probleem”, vertelde hij. “Het verschil tussen de wijken is groot. Een groot deel van de inwoners van bijvoorbeeld het rijkere Hamra is nog nooit in de armere wijken geweest.” Het overgrote deel van de inwoners van Beiroet heeft nog nooit de vluchtelingenkampen bezocht. Sterker nog, ze weten niet eens dat deze kampen ook in Beiroet zelf zijn. Die mensen denken dat het hier onveilig is. “Dat is in ieder geval niet mijn ervaring”, zegt Rashid.

Beeldvorming is een groot probleem in Libanon. Populaire opvattingen over Palestijnen, over Libanezen, over Syrische vluchtelingen, over moslims en over christenen, zijn vaak erg zwart-wit. De werkelijkheid is, zoals natuurlijk eigenlijk altijd het geval is, heel wat genuanceerder, maar iedereen gaat uit van zijn of haar eigen referentiekader en achtergrond. Als inwoners niet eens weten dat er kampen zijn in de stad dan is het ook lastig om je te verplaatsen in de bewoners er van. Wat weten de stedeling daadwerkelijk van de Palestijnse en Syrische vluchtelingen? Weten zij van het gebrek aan educatie van de kinderen, van de afwezigheid van medicijnen in de paar ziekenhuizen die in deze wijken aanwezig zijn? Zijn ze op de hoogte van het feit dat Palestijnse vluchtelingen niet dezelfde rechten en mogelijkheden hebben als bijvoorbeeld vluchtelingen uit Syrië? Allemaal zaken die gaan over de basisvoorzieningen van mensen die een leven willen opbouwen in Libanon. Hulpverlening kost geld. En de richting waar de fondsen naar toe stromen, wordt voor een belangrijk deel bepaald door beeldvorming. Het is dan ook zo ontzettend belangrijk dat de werkelijke situatie bekend wordt.

En daar hopen we met Selling Strength een kleine bijdrage aan te kunnen leveren.